Als er aanwijzingen of vermoedens zijn van een dopingpraktijk, wordt een disciplinair dossier opgesteld.

De elitesporter die positief test op een verboden substantie, heeft het recht een tegenanalyse op eigen kosten aan te vragen. Indien bij een elitesporter de aanwezigheid of gebruik van een van volgende verboden stoffen of methoden wordt vastgesteld, betekent dit een onmiddellijke schorsing:

• anabole middelen;
• hormonen en aanverwante stoffen;
• agentia die een of meer myostatinefuncties veranderen;
• sommige stimulantia;
• bloeddoping;
• kunstmatige verhoging van de opname, het transport of de afgifte van zuurstof;
• fraude of poging tot fraude om de (validiteit en integriteit van de) stalen te beïnvloeden (bv. verwisselen van urine);
• intraveneuze infusen;
• genetische doping.

Voor andere verboden stoffen of methoden geldt geen onmiddellijke schorsing.

Een disciplinair dossier van een elitesporter zal behandeld worden door een privaatrechterlijk disciplinair orgaan van de sportfederaties dat door de Vlaamse overheid wordt erkend.
Tegen beslissingen van dit disciplinair orgaan in beroep kan in beroep gegaan worden bij het Tribunal Arbitral du Sport (TAS) in Lausanne. Dit beroep kan ingesteld worden door de sporter, de Vlaamse overheid, het WADA, het IOC of IPC en de betrokken nationale of internationale sportfederatie.

Momenteel zijn er 2 disciplinaire organen voor elitesporters erkend:

• het Vlaams Doping Tribunaal waarbij ongeveer alle federaties die elitesporters hebben, aangesloten zijn.
• De disciplinaire commissie van de Wielerbond die de disciplinaire dossiers van elitesporters wielrennen zal behandelen.

Een elitesporter die verdacht wordt van een dopingpraktijk zal zich dus voor het Vlaams Dopingtribunaal of (voor de wielrenners) bij de disciplinaire commissie van de KBWB moeten verantwoorden en niet langer bij de disciplinaire commissie van de Vlaamse Gemeenschap.